#روایت_انتظار
آنها نزد خداوند از همه برتر هستند.
امام هادی علیه السلام فرمودند:
لولا مَن یَبقى بَعدَ غَیبَةِ قائمِنا علیه السلام مِنَ العُلَماءِ الدّاعینَ إلَیهِ ، و الدالّینَ عَلَیهِ ، و الذابّینَ عَن دینِهِ بِحُجَجِ اللّهِ ، و المُنقِذینَ لِضُعَفاءِ عِبادِ اللّهِ مِن شِباکِ إبلیسَ و مَرَدَتِهِ ، و مِن فِخاخِ النَّواصِبِ ، لَما بَقِیَ أحَدٌ إلاّ ارتَدَّ عَن دینِ الله وَ لکِنَّهُمُ الَّذینَ یُمْسِکونَ اَزِمَّةَ قُلوبِ ضُعَفاءِ الشّیعَةِ کَما یُمْسِکُ صاحِبُ السَّفینَةِ سُکّانَها اُولئِکَ هُمُ الاْفضَلونَ عِندَ الله عَزَّوَجَلَّ.
اگر نه این بود که پس از غیبت قائم آل محمّد(ص) برخی از علما وجود دارند که به سوی او دعوت می کنند و مردم را به حضرتش سوق می دهند و از دینش با استدلالهای الهی حمایت می کنند و ضعیفان از بندگان خدا را از افتادن در دام ابلیس و یارانش، رهایی می بخشند و از دام های ناصبیها نجات بخشند پس به تحقیق هیچ کس نمی ماند جز این که از دین خدا بر می گشت.ولی آن عالمان زمام قلوب ضعفای شیعه را می گیرند همانگونه که ناخدای کشتی، سکّان و فرمان کشتی را می گیرد. پس آنها نزد خدای عزّ و جلّ از همه برترند.
احتجاج طبرسی ج ۲ ص ۵۰۲
گوارای وجودتان باد این حدیث ارزشمند برای همه دعوت کنندگان بسوی امام عصر علیه السلام
#آیه_انتظار
مضطرّ
أمَّنْ یُجیبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ یَکْشِفُ السُّوءَ وَ یَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَلیلاً ما تَذَکَّرُونَ؛ [نمل ۶۲]
یا کسی که دعای مضطرّ را اجابت میکند و گرفتاری را برطرف میسازد، و شما را خلفای زمین قرار میدهد آیا معبودی با خداست؟! کمتر متذکّر میشوید!
امام صادق(ع) میفرماید:
(این آیه) دربارة قائم از آل محمد نازل شده است؛ به خدا قسم او مضطرّ است، آنگاه که نزد مقام(حضرت ابراهیم) دو رکعت نماز گزارد و خدا را بخواند، پس او را اجابت نماید و سوء (گرفتاری و ظلم) را برطرف کند و خداوند او را خلیفه و جانشین خود بر زمین قرار میدهد. [تفسیر قمی ج۲ ص۱۲۹]
امام باقر(ع) فرمود: «و او(حضرت قائم) همان مضطرّی است که خداوند میفرماید: «أَمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ..» (این آیه) درباره او و برای او نازل شده است». [الغیبه نعمانی ص۱۸۲ باب۱۰ ح۳۰]
#روایت_انتظار
سند ذکر «وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ» کجاست؟
برخی میپرسند عبارت «وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ» که پس از صلوات بر محمد و آل محمد (ص) فرستاده میشود، آیا در احادیث معصومان(ع) وارد شده و مَنصوص است و یا از چیزهایی است که علاقه مندان و ارادتمندان به آقا امام زمان(عج)، خودشان، پس از صلوات، آن را اضافه کرده اند؟
در پاسخ به این پرسش، به حدیث زیر توجه کنید که امام صادق علیه السلام می فرمایند:
«مَنْ قالَ بَعدَ صَلوةِ الْفَجْرِ و بَعدَ صَلوةِ الظُّهرِ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد و اَلِ مُحَمَّد و عَجِّل فَرَجَهُمْ لَمْ یَمُتْ حَتّی یُدْرِکَ الْقَائِمَ مِن اَلِ مُحَمَّد صلی الله علیه و آله و سلم؛ هر کس پس از نماز صبح و نماز ظهر بگوید: «اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم»، از دنیا نمیرود مگر آن که قائم آل محمد (ص) را درک می کند.
بحار الانوار ج۵۳ ص۱۷
#جامعه_منتظر
الإمامُ الصّادقُ علیه السلام ـ لَمّا سَألَهُ عبدُ الأعلى: عَلِّمْنی عِظَةً أتَّعِظُ بِها ـ : إنَّ رسولَ اللّهِ صلى الله علیه و آله أتاهُ رجُلٌ فَقالَ لَهُ: یا رسولَ اللّهِ، عَلِّمْنی عِظَةً أتَّعِظُ بِها ، فقالَ لَهُ: اِنطَلِقْ ولا تَغضَبْ، ثُمّ أعادَ إلَیهِ فقالَ لَهُ: اِنطَلِقْ ولا تَغضَبْ ـ ثلاثَ مَرَّاتٍ ـ .
امام صادق علیه السلام ـ خطاب به عبد الأعلى، وقتى به ایشان گفت: مرا اندرزى بیاموز که آن را به کار بندم ـ :
مردى خدمت پیامبر خدا صلى اللّه علیه و آله آمد و گفت: اى پیامبر خدا! مرا اندرزى بیاموز که آن را به کار بندم. به او فرمود: «برو و خشمگین مشو». مرد، سخن خود را تکرار کرد. پیامبر باز فرمود: «برو و خشمگین مشو». این پرسش و پاسخ، سه بار تکرار شد
الکافی جلد2 صفحه303
#آیه_انتظار
به لطف امام، همه دنیا پس از ظهور یکتاپرست خواهند شد
أفَغَیْرَ دِینِ اللَّهِ یَبْغُونَ وَلَهُ أَسْلَمَ وَلَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ طَوْعًا وَکَرْهًا وَإِلَیْهِ یُرْجَعُونَ[آل عمران ۸۳]
آیا [اهل کتاب پس از این همه دلایل روشن]، دینی غیر دین خدا را میطلبند؟ و حال آنکه هر که در آسمانها و زمین است خواه ناخواه مطیع امر خداست و همه به سوی او رجوع خواهند کرد.
از امام صادق (ع) است، که معنى آیه این است که خداوند گروهى را به اکراه و جبر به اسلام آورد، و گروهى خودشان اسلام آوردند. و فرمود که: آنان که با اکراه آمدند فرقهاى بودند که با شمشیر اسلام آوردند. [نور الثقلین ج۱ ص۲۹۹]
و نیز از امام صادق (ع) است که این آیه را خواند و فرمود: آن گاه که قائم قیام کند زمینى نمیماند مگر اینکه در آن، شهادت لا اله الا اللّه و محمّد رسول اللّه ندا داده میشود. [نورالثقلین ج۱ ص۳۰۱]