#داستان_انتظار

#داستان_انتظار

سه هفته از فوت مامان گذشته بود و من هنوز نمی‌توانستم به هیچ‌کدام از وسایل آشپزخانه دست بزنم. وسایل شخصی‌اش را به اصرار خواهرم به خیریه اهدا کرده بودیم، اما اثاثیه معمولی آشپزخانه هنوز سرجایشان بودند. دلم نمی‌خواست آخرین نشانه‌های بودنش را گم کنم. از دم‌کنی‌ها استفاده نمی‌کردم چون می‌ترسیدم عطرآخرین پلویی که مامان پخته بود از رویشان بپرد. شیشه‌های ویترین را تمیز نمی‌کردم چون گوشه‌و‌کنار شیشه‌ها رد انگشت‌هایی بود که می‌ترسیدم مال مامان باشند. به بسته‌های سبزی توی فریزر دست نمی‌زدم چون پیش خودم فکر می‌کردم این‌ها آخرین چیزهایی هستند که مامان در درست‌کردنشان نقشی داشته. این‌ها را اما به خواهرم، شیرین نمی‌گفتم. یعنی رویم نمی‌شد. بعد هم وقتی می‌دیدم مثلا سلیقه‌ی مامان را در ترتیب چیدن قوطی‌های زردچوبه و فلفل و ادویه کاری به هم‌زده غصه‌ام می‌شد. چند شب پیش که داشتم آلبوم عکس‌های خانوادگی‌ را ورق می‌زدم یکدفعه چشمم خورد به آن عکس تاری که من و مامان توی مسجد جمکران گرفته‌ بودیم و تازه یادم افتاد به خاطره‌هایمان. من و مامان عادت داشتیم هر سه‌شنبه دوتایی برویم جمکران. شیرین شوهر کرده بود و به جز بعضی هفته‌ها همراهمان نمی‌آمد، اما من که آن موقع‌ها سنی نداشتم، پای ثابت جمکران‌رفتن‌های مامان بودم. مامان برای جمکران‌رفتن آداب خاصی داشت که بعضی‌هایشان را خوب یادم مانده: مثلا عادت داشت چادری را که توی مسجد می‌پوشید از بقیه‌ها چادرهایش جدا کند. می‌گفت:«دلم نمیاد گردوغبار کوچه و خیابون روش بشینه» یا مثلا عادت داشت اشک‌های توی مسجد را با یک دستمال پارچه‌ای مخصوص پاک کند. دستمالی که جای دیگر ازش استفاده نمی‌کرد. همان پارچه‌ای که وصیت کرده بود توی کفنش هم بگذارند. آن موقع سنم برای فهمیدن این چیزها خیلی کم بود اما حالا که دلتنگی‌های خودم را می‌بینم، تازه می‌فهمم که این نازک‌دلی‌ها را از کی یادگرفته‌ام.

#آیه_انتظار کم بودن شناخت ما موجب دوری ما از او شده است

#آیه_انتظار

کم بودن شناخت ما موجب دوری ما از او شده است

إنْ کَانَتْ إِلَّا صَیْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ یَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا یَأْتِیهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا کَانُوا بِهِ یَسْتَهْزِئُونَ[یس ۲۹-۳۰]

تنها یک فریاد بود و بس و بناگاه [همه‌] آنها هلاک شدند. افسوس بر این بندگان که هیچ پیامبری برای هدایت آنان نیامد مگر اینکه او را استهزا می‌کردند!

از امام صادق(ع) روایت است، امیرالمومنین علی(ع) فرمود:

بدانید که زمین از وجود حجّت خدا خالی نمی‌ماند، و به‌زودی خداوند بندگان گناهکارش را به کیفر ظلم و ستم و زیاده‌روی‌های خود می‌رساند. اگر یک لحظه زمین از حجّت خدا خالی بماند، ساکنان خود را فرو می‌برد حجّت خدا در روی زمین هست، او همه را می‌شناسد ولی کسی او را نمی‌شناسد چنان‌که یوسف، مردم را می‌شناخت ولی کسی او را نمی‌شناخت. آنگاه این آیه‌ی شریفه را تلاوت فرمود: یا حَسْرَةً عَلَی الْعِبادِ ما یَأْتِیهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ.

[تفسیر اهل بیت ج۱۲ ص۵۲۰]

نشانی خانه امام زمان (عج)

نشانی خانه امام زمان (عج)

از عالمی پرسیدند: آدرس امام زمان ارواحنافداه کجاست؟ کجا می شود حضرت را پیدا کرد؟

ایشان فرمودند:

"آدرس حضرت در قرآن کریم آیه ۵۵ سوره قمر است...

که می‌فرماید:

"فی ‌مَقْعَدِ صِدْقٍ عَنْدَ مَلیکٍ مُقْتَدِر"

هر جا که صدق و درستی باشد،

هر جا که دغل کاری و فریب کاری نباشد،

هرجا که یاد و ذکر پروردگار متعال باشد،

حضرت آنجا تشریف دارند..."

دلهایتان خانه ی عشق و محبت امام زمان باشد...

انتقال «بیرانوند» به بیمارستان

با نظر کادر پزشکی تیم ملی مشخص شد که بینی علیرضا بیرانوند شکسته است، به همین دلیل دروازه‌بان شماره یک تیم ملی راهی بیمارستان شد، با این شرایط حضور بیرانوند در بازی‌های بعدی تیم ملی در هاله‌ای از ابهام قرار گرفت.

#آیه_انتظار بزرگترین نعمت پنهان خداوند متعال

#آیه_انتظار

بزرگترین نعمت پنهان خداوند متعال

أ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَکُمْ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ وَ أَسْبَغَ عَلَیْکُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یُجادِلُ فِی اللَّهِ بِغَیْرِ عِلْمٍ وَ لا هُدی وَ لا کِتابٍ مُنیر؛ [لقمان ۲۰]

آیا ندیدید خداوند آنچه را در آسمان‌ها و زمین است مسخّر شما کرده، و نعمتهای آشکار و پنهان خود را به طور فراوان بر شما ارزانی داشته است؟! ولی بعضی از مردم بدون هیچ دانش و هدایت و کتاب روشنگری درباره خدا مجادله می‌کنند!

راوی از امام کاظم علیه‌السلام درباره این آیه پرسید، حضرت فرمود:

نعمت آشکار، امام آشکار است و نعمت پنهان، امام غایب است. راوی در ادامه پرسید: مگر کسی از ائمه غایب خواهد شد؟ حضرت فرمود: بله، شخص او از چشمان مردم غایب می‌شود؛ ولی یاد او از دل‌های مؤمنان غایب نمی‌شود. او دوازدهمین از ماست و خداوند هر سختی را برای او آسان و هر دشواری را برایش رام و گنج‌های زمین را برایش آشکار و هر دوری را نزدیک و هر گردنکشی را به دستش نابود می‌گرداند. او فرزند سرور کنیزان است که ولادتش بر مردم مخفی می‌ماند و ذکر نام او(م‌ح‌م‌د) برایشان جایز نیست تا اینکه خداوند او را آشکار کند و زمین را پر از عدل و داد نماید آنگونه که از ظلم و ستم پر شده است. [ کمال‌الدین و تمام‌النعمة ج۲ ص ۳۶۸]

#روایت_انتظار شــرط عاقبت بخیــری شیعیـان در کلام امام مهــدی

#روایت_انتظار

شــرط عاقبت بخیــری شیعیـان در کلام امام مهــدی

امام زمان علیه السلام می فرمایند:

والْعاقِبَةُ بِجَمیلِ صُنْعِ اللّهِ سُبْحانَهُ تَکُونُ حَمیدَةً لَهُمْ مَا اجْتَنَبُوا الْمَنْهِیَّ عَنْهُ مِنَ الذُّنُوبِ

با ساخت نیکوى خداوند، فرجام کار، مادامى که شیعیان از گناهان دورى گزینند، پسندیده و نیکو خواهد بود.

شرح حدیث:

این حدیث، بخشى از نامه اى است که امام زمان(علیه السلام) براى شیخ مفید(رحمه الله) مرقوم داشته اند. حضرت مهدی(علیه السلام) به نکته اى مهم اشاره کرده اند که اگر شیعیان ما، عاقبت بخیرى را مى خواهند، سببش لطف و توجّه خاصّ خداوند است؛ پس باید از گناهانى که خداوند متعال از آن ها منع کرده است، اجتناب کنند؛ زیرا هر عملى، اثر مخصوص خود را دارد و نَفْس ما، مطابق کارها، سخنان و حتّى افکارى که داریم، ساخته مى شود. آن کس که از انجام دادن گناه باکى ندارد ـ حال آن گناه کم باشد یا زیاد، کوچک باشد یا بزرگ ـ بداند که حقیقت خود را تیره و تار کرده، شایستگى ورود به جایگاه نور و پاکى را ندارد. یک گناه، آتشى است که در خرمنى مى افتد. انسان سال ها تلاش مى کند و ثواب ها براى خویش فراهم مى آورد، ولى با یک گناه، حاصل عمرى را به هدر مى دهد؛ از این رو، حضرت، در این حدیث، خطر گناه را گوشزد کرده است.

احتجاج، ج٢، ص٣٢۵ ؛ بحارالأنوار، ج۵٣، ص١٧٧، ح٨

شرح چهل حدیث از حضرت مهدى(علیه السلام)، على اصغر رضوانى