روایت_انتظار امام حسین علیه السلام:

روایت_انتظار

امام حسین علیه السلام:

حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف دارای غیبتی است که گروهی در آن مرحله مرتد می‌شوند و گروهی ثابت قدم می‌مانند و اظهار خشنودی می‌کنند. افراد مرتد به آنها می‌گویند: این وعده کی خواهد بود اگر شما راستگو هستید؟ ولی کسی که در زمان غیبت در مقابل اذیت و آزار و تکذیب آنها صبور باشد، مجاهدی است که با شمشیر در کنار رسول خدا صل الله و علیه و آله جهاد کرده است.

بحارالانوار جلد ۵۱ صفحه ۱۳۳

نذر_همدلی

برای ظهور همدل باشیم

مسجد مقدس جمکران:

jamkaran_ir

مسأله_انتظار اولین بار چه کسی با امام زمان بیعت کرده؟

مسأله_انتظار

اولین بار چه کسی با امام زمان بیعت کرده؟

از روایات چنین استفاده میشود که اولین کسى که با حضرت مهدى بیعت کرده وبه دست مبارک آن جناب بوسه میزند، حضرت جبرئیل امین فرشته مقرب الهى است.

از امام صادق(علیه‌السلام) روایت است که فرمودند: آنگاه که خداوند به حضرت قائم اجازه خروج دهد، آن حضرت به منبر رود، پس مردم را به سوى خویش دعوت کند، و به خداوند سوگندشان دهد، و به حق خویش آنها را بخواند، و به اینکه بین ایشان به رَوش رسول خدا رفتار کند و به کردار آن حضرت عمل کند. آنگاه خداوند جبرئیل را مى فرستد که نزد او بیاید، جبرئیل در حجر اسماعیل نزد آن حضرت مى آید و میگوید: به چه چیز مردم را مى خوانى؟

حضرت قائم دعوت خود را به او خبر دهد. جبرئیل میگوید: من نخستین کسى هستم که با تو بیعت میکنم، دست خود را براى بیعت باز کن، پس دست به دست آن حضرت گذارد، و بیش از ۳۱۰ مرد نزد او بیایند و با او بیعت نمایند، و در مکه میماند تا یارانش به ده هزار نفر برسد، سپس از آنجا به مدینه رهسپار شود.

مهدی موعود، ص ۱۱۵۴

مسجد مقدس جمکران:

jamkaran_ir

مسأله_انتظار آثار فردی انتظار امام زمان «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» کدام است؟

مسأله_انتظار

آثار فردی انتظار امام زمان «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» کدام است؟

بشر در زندگی فردی و اجتماعی خود از نعمت انتظار بهره‌مند است و اگر از آن تهی شود و به آینده امید نداشته باشد، زندگی برایش مفهومی نخواهد داشت و گرفتار بی‌هدفی و پوچی می‌گردد. اسلام با تعالیم مترقی‌اش، سعی دارد نگاه به آیندۀ جوامع را در نگاه آدمیان و به ویژه مسلمانان بسیار روشن و پرگشایش جلوه دهد و شاید از این جهت است که در روایات چنین آمده است: «افضل اعمال امتی انتظار الفرج». روایات فراوانی دربارۀ انتظار وجود دارد که نشان از اهمیت آن است. در این‌جا به اختصار به آثار و پی‌آمدهای فردی انتظار می‌پردازیم:

۱. امید به آینده: انسان به امید زنده است. بدون امید نمی‌توان آینده‌نگر بود و به تحولات آینده نظر انداخت. امروزه روان‌شناسان در تلاش‌اند که امید را در انسان‌ها زنده نگه دارند، و مهدویت، زایندۀ امید است؛

۲. خودسازی: منتظر واقعی کسی است که آلودگی‌های درون را پالایش کند و عوامل تأخیر در انتظار را در خود بپیراید. نمی‌توان در حق خود و دیگران ظلم روا داشت و منتظر مصلح جهانی و ایجاد عدالت بود. باید خانۀ دل را از زنگار گناه و ناپاکی‌ها پاک کرد و مهر محبوب را بر جای آن نشاند و آن‌گاه به انتظار نشست؛

یک صبح ز اخلاص بیا بر در ما

گر ناید اگر کام تو از ما گله کن

۳. بصیرت در معارف مهدوی: اولاً، معرفت اساس اعتقاد صحیح است. هرگاه اعتقاد صحیح شکل نگیرد، نمی‌توان پی‌آمد مثبت از آن انتظار داشت، و اعتقاد صحیح، بدون شناخت حضرت حجت «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» امکان ندارد. از این‌رو در روایات آمده است: هر‌که بدون معرفت امام زمانش بمیرد، به مرگ جاهلیت مرده است. همچنین فرموده‌اند: عملی را قبول می‌کنند که همراه با معرفت ما ائمۀ اطهار «علیهم‌السلام» باشد. ثانیاً، صرف محبت به حضرت کارگشا نیست. محبتی ارزش دارد که با معرفت همراه باشد؛ زیرا اگر محبت در پرتو شناخت شکل گیرد، با شبهات دشمنان آفت نمی‌زند و پراستحکام خواهد بود؛

۴. منحل نشدن در فساد محیط: اگر اعتقاد به شکل صحیح در انسان ایجاد و پایه‌های آن مستحکم شود، چنین اعتقادی انسان را در برابر لغزش‌های محیطی حفظ می‌کند و مانع درآمیختن او در فساد محیط است؛

۵. پایداری در برابر حاکمان فاسد: از بزرگ‌ترین پی‌آمد انتظار، صبر و مقاومت است. اگر بخواهیم جامعه‌ای مقاوم و پایدار در برابر حاکمان فاسد داشته باشیم، باید آنان را نسبت به آینده امیدوار کنیم؛

۶. فرهنگ‌سازی: انسان منتظر موظف است تلاش کند تا دیگران هم مانند او منتظر امام زمان  «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» باشند.

مسجد مقدس جمکران:

jamkaran_ir

ماه من چهره بر افروز که آمد این عید

ماه من چهره بر افروز که آمد این عید

عید بر چهره چون ماه تو می باید دید

اَسعَداللّهُ لَکَ العید به شکرانه بیا

که مرا دیدن رخسار تو عیدیست سعید

اللهم_عجل_لولیک_الفرج

razavi_aqr_ir

یکی هست که همه کلیدها دست اوست. کلیدهای عالم غیب؛

یکی هست که همه کلیدها دست اوست. کلیدهای عالم غیب؛

عالمی که فقط با دو دوتا چهارتای ما نمی شود درهایش را باز کرد.

کلیدهایی که جایشان را بجز او کسی نمیداند:

"وَ عِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَیْبِ لاَ یَعْلَمُهَا إِلّا هُوَ..."

انعام، آیه ۵۹

Be_Sooye_Zohoor