اوضاع و احوال آخر الزّمان

اوضاع و احوال آخر الزّمان

رسول اکرم صلّى اللّه علیه و آله:

 زمانى بر امّت من بیاید که مردم داراى آراء مختلف خواهند شدو از هواها و خواهشهاى نفسانى پیروى مى‌کنند

و قرآن را با آواز و مزامیر و به صورت غنا مى‌خوانند بدون اینکه از خداوند ترسى داشته باشند.

خداوند بزرگ در سایۀ خواندن قرآن به آنها اجرى نخواهد داد بلکه آنها را لعن مى‌کند (چون به قرآن عمل نمى‌کنند).

پس،در چنین عصرى ترانه‌ها و ساز و آواز آدمیان را به طرب مى‌آورد آنچنانکه نفسهایشان گویى در طرب مى‌آید و لذّت و شیرینى قرآن خواندن از آنها گرفته مى‌شود.

این دسته از مردم از ثوابهاى اخروى بى‌بهره‌اند.

 در این موقعیّت بیگناهان را زیاد مى‌کشند، هرج‌ومرج بالا مى‌گیرد

و اجتماع عرب خودسر مى‌شود(هرکارى که خواستند انجام مى‌دهند و در مقابل دستورهاى دین بى‌تفاوت مى‌شوند)،

مردها به مردها اکتفا مى‌کنند(از نظر جنسى)و زنها به زنها قناعت مى‌ورزند در فجور.

ساز و آواز در میان آنها رواج مى‌یابد و در مجامع خودشان از آن استفاده مى‌کنند و کسى آنها را نهى نمى‌کند بلکه تشویق مى‌شوند،با اینکه یکى از گناهان کبیره است که کبیره بودنش بر آنها پوشیده است،

پس واى بر آنها از جزادهندۀ روز رستاخیز.

و شفاعت من به آنها نخواهد رسید و کسى که راضى به اعمال بد آنها باشد و آنان را از این عمل نهى نکند نیز در روز قیامت پشیمان شود(البتّه پشیمانى دیگر سودى نخواهد داشت)و من از او بیزارم.

در چنین جامعه‌اى زنها براى خود تشکیل مجلس مى‌دهند(کنفرانس تشکیل مى‌دهند)و جمعیّتهاى زیادى به راه مى‌اندازند،به نحوى که زنها در آن اجتماعات مانند مردها سخنرانى مى‌کنند(شعار مى‌دهند)و تشکیل این جماعات براى سرگرمى است و در مسیر غیررضاى خداوند انجام مى‌شود.

پس چون این مردم را با این کیفیّت دیدید از آنها فاصله بگیرید و اگر مى‌توانید آنها را نهى کنید و از ایشان بترسید براى خدا؛زیرا این جمعیّت در حال جنگ با خدا و رسول او هستند و خداوند و رسولش از آنها بیزارند.

نوائب الدهور/ص۱۷۰

اللهم_عجل_لولیک_الفرج

khoshbakhti_ba_khoda