روایت_انتظار امام جواد (علیه‌السلام) می‌فرمایند:
روایت_انتظار
امام جواد (علیه‌السلام) می‌فرمایند:
إن له غیبه یکثر ایام‌ها و یطول امدها فینتظر خروجه المخلصون و ینکره المرتابون و یستهزئ به الجاحدون و یکذَّب فیها الوقاتون و یهلک فیها المستعجلون و ینجو فیها المسلّمون
او را غیبتی هست که زمانش زیاد است و پایانش به طول می‌انجامد. پس مخلصین، چشم انتظار قیام او می‌مانند و شک کنندگان به انکار او بر می‌خیزند و منکرین به استهزای او می‌پردازند و تعیین کنندگان وقت ظهور، مورد تکذیب قرار می‌گیرند و عجله کنندگان در آن هلاک می‌شوند و تسلیم شدگان نجات می‌یابند.
بحارالانوار ج ۵۱ ص ۱۵۸ ـ کمال‌الدین صفحه ۳۷۸.
نذر_همدلی
برای ظهور همدل باشیم
مسجد مقدس جمکران:
jamkaran_ir
مهـــــدی‌جان
مهـــــدی‌جان
مانندِ همیشه:
رود ، من... دریا ، تو
سرسبز ترین فصلِ خدا ،
تنها تــو!
گفتی ڪه
"من و بهار برمی گردیم"
امسال بهار آمده،
اما تو...!
بهار جانها برگرد..
اللهم‌عجل‌لولیڪ‌الفـــــرج
عهد_جانان
عهد_جانان
عیدی رسیده است، که در آن امید نیست
صدها بهار هم برسد، بی تو عید نیست
تکراری و شبیه به هم، چون گذشته ها
امسال هم اگر تو نیایی جدید نیست
شعر: محمدعلی بیابانی،
عکس ارسالی از ابوالفضل ابراهیمی
مسجد مقدس جمکران:
jamkaran_ir
مساله_انتظار
مساله_انتظار
آیا امام مهدی «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» در میان مردم زندگی می‌کند و ما از شناخت او عاجزیم، یا این‌که در عالم دیگر است و ما او را نمی‌بینیم؟
می‌توان در کیفیت زندگی و غیبت امام مهدی «عج» سه فرض را تصور کرد:
۱. امام مهدی «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» نه بر روی زمین، بلکه در عالمی غیر از عالم مادی حضور دارند؛
۲. امام مهدی «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» روی کرۀ زمین و در میان مردم زندگی می‌کند، ولی به خواست الهی چشم‌ها توانایی دیدن آن حضرت را ندارند (غیبت شخص)؛
۳. امام مهدی «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» در میان مردم زندگی می‌کند و مردم هم ایشان را می‌بینند، اما کسی از هویت ایشان مطلع نیست. یعنی شخصیت ایشان بر مردم مخفی است، نه شخص ایشان (غیبت شخصیت).
آن‌چه از روایات پیشوایان دینی به دست می‌آید، فرضیۀ سوم است؛ یعنی حضرت در زمین و ناشناس در میان مردم زندگی می‌کند و مردم هم ایشان را می‌بینند، اما نمی‌شناسند. برخی از این روایات عبارت‌اند از:
الف) امام صادق «علیه‌السلام» در تبیین کیفیت غیبت امام مهدی «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف»، آن حضرت را به حضرت یوسف «علیه‌السلام» تشبیه کرده و فرموده‌اند:
چرا مردم منکرند که خداوند با حجت خود چنان کند که با یوسف کرد؟ او (حجت خدا) در بازارهایشان راه می‌رود و بر فرش‌های آنان گام می‌نهد ولی مردم او را نمی‌شناسند؛ تا هنگامی که خداوند به او اجازه دهد که خود را معرفی کند. [۱]
ب) آن حضرت در روایت دیگری فرموده‌اند:
شباهت امام مهدی «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» با حضرت یوسف، در پسِ پرده بودن اوست؛ یعنی خداوند کاری کرده که مردم او را می‌بینند ولی نمی‌شناسند. [۲]
این دو حدیث به وضوح بر زندگی عادی امام مهدی «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» در میان مردم (البته به‌طور ناشناخته) دلالت دارد.
ج) از محمد بن عثمان (نایب دوم امام زمان «عج») که از احوال حضرت کاملاً آگاه بوده چنین نقل شده است:
به خدا قسم، صاحب این امر (امام مهدی «عج») هرساله در موسم حج حاضر می‌شود و مردم را می‌بیند و می‌شناسد. آنان نیز او را می‌بینند، اما نمی‌شناسند. [۳]
هر جمعه در دعای ندبه می‌خوانیم:
بنفسی انت من مغیب لم یخل منا، بنفسی انت من نازح ما نزح عنا؛
جان فدایت! تو آن غایبی که از میان ما بیرون نیستی، جانم فدایت! تو آن دور‌شده از وطنی که از ما دور نیستی.
بنابراین، طبق این روایات، فرضیۀ اول (زندگی کردن امام «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» در عالمی دیگر) و فرضیۀ دوم باطل می‌گردند.
در روایتی از امیرمؤمنان «علیه‌السلام» در مورد امام زمان «عج» چنین آمده است:
مردم دنبال او می‌گردند، ولی او را نمی‌یابند. اما به خدا قسم حجت خدا روی زمین است؛ در راه‌ها پیاده می‌رود، در خانه‌ها داخل می‌شود، در شرق و غرب حرکت می‌کند، سخنان را می‌شنود و بر جماعت سلام می‌کند، می‌بیند ولی دیده نمی‌شود. [۴]
خود امام مهدی «عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف» هم به ابن‌مهزیار فرمودند:
پدرم با من عهد کرد نزدیک مردمی که خداوند به آن‌ها غضب کرده نباشم، و به من دستور داد در کوه‌های سخت و صعب‌العبور و سرزمین‌های بی‌آب و علف زندگی کنم. [۵]
از این روایات استفاده می‌شود که حضرت حضوری همیشگی در جامعه داشته و با مردم دیدار و صحبت می‌کند؛ به منزل بعضی می‌رود، ولی مردم او را نمی‌شناسند، و این کارها را به‌طور ناشناس انجام می‌دهد؛ اما محل زندگی و سکونت ایشان داخل شهرها نیست، بلکه در بیابان‌ها و کوه‌ها و محل‌های دور از مردم است.
همچنین حضرت دائماً در حال تغییر مکان خود هستند و جای ثابتی برای سکونت ندارند. [۶]
۱.کمال‌الدین، ج۲، ص۱۰.
۲.همان، ص۱۲۰.
۳.همان، ص۴۴۰.
۴.الغیبة، نعمانی، ص۱۴۴.
۵.بحارالانوار، ج۵۲، ص۱۲.
۶.الاحتجاج، طبرسی، ج۲، ص۳۲۴.
مسجد مقدس جمکران:
jamkaran_ir
سلام_امام_زمانم سلام_آقای_من سلام_پدر_مهربانم
سلام_امام_زمانم
سلام_آقای_من
سلام_پدر_مهربانم
مولای مهربان غزل های من سلام
سمت زلال اشک من، آقای من سلام
نامت بلند و اوج نگاهت همیشه سبز
آبی ترین بهانه دنیای من سلام
قلبی شکسته دارم و شعری شکسته تر
اما نشسته در تب غوغای من سلام
ما بی حضور چشم تو این جا غریبه ایم
دستی، سری تکان بده، مولای من؛ سلام
تقدیم چشمهای تو این شعر نا تمام
زیباترین افق به تماشای من سلام
به رسم عاشقی صبحمون رو با سلام بر پدر مهربانمون آغاز میکنیم
السَّلامُ علیکَ یا بقیَّةَ اللهِ یا اَباصالحَ المَهدی یا خَلیفةَالرَّحمنُ
و یا شَریکَ الْقُرآن
اَیُّها الاِمامَ الاِنسُ و الجّانّ سیِّدی و مولای الامان الامان
تعجیل درفرج صلوات