انسان بیدار همواره کشیک نفس می کشد و پاسبان حرم دل است و...

انسان بیدار همواره کشیک نفس می کشد و پاسبان حرم دل است و واردات و صادرات دهان خود را می پاید و دار هستی را کارخانه ای بزرگ می یابد که با عمّال بیشمار " و ما یعلم جنود ربک الا هو " دست هم گرفته در کارند تا انسان بسازند و از عالمی تحویل به عالم دیگر دهند و می گوید که مروت نباشد که کفران شود و جبران نشود .

اما در باب شیوه پسندیده سکوت ، حق است که :

هر که را اسرار حق آموختند

مُهر کردند و دهانش دوختند

هر که خاموش شد گویا شد . هر که چشم سر بست بینا شد . هر که مراقب است سرور است . چه این که کلید نیکبختی در مشت اوست و نگین پیروزی در انگشت او .

قیامت با توست نه در آخر طول زمانی . رسول الله (ص) به قیس ابن عاصم فرمود : " ان مع الدنیا آخره " .

از ماه شعبان که میقات شهر الله است ، غسل توبه کن و لباس وفا و ولا از دل و جان محرم شو و از صمیم قلب لبیک گو و در خویشتن سفری کن و گرد کعبه عشق طواف کن که دستی از غیب برون آید و کاری بکند.

در روز، مشغله و آمد و شد و اسباب انصراف انسان بسیار زیاد است، بخلاف شب که هنگام آرامش قوله سبحانه: " انا سنلقی علیک قولا ثقیلا ان ناشئه الیل هی اشد و طئا و اقوم قیلا ان لک فی النهار سبحا طویلا". لذا اذکار و اوراد و خلوت را در شب تاثیری خاص است که در روز نیست، به خصوص در ثلث آخر لیل.

اهل الله گفتند که هیچ نوع از انواع اذکار و عبادات در ترقی درجات و مقامات معنوی کلمه طیبه "لا اله الا الله" ندارد. از این روی رسول خدا (ص) فرمود: " کل حسنه یعملها الرجل توزن یوم القیامه الا شهاده لا اله الا الله فانها لا توضع فی المیزان و وضعت السماوات و الارضون السبع و ما فیهن کان لا اله الا الله ارجح من ذلک" به پارسی این که: در روز رستاخیز هر کار نیک سنجیده شود جز گواهی دادن به لا اله الا الله که آن را در ترازو ننهند چه اگر در ترازو رود، آسمان ها و زمین های هفتگانه با وی برابری نکنند. کنایه از این که ثواب این کلمه را نهایت نبود و به شمار نیاید و هیچ چیز هم سنگ او نگردد.

در این اوان که بحمدالله با " لا اله الا الله" محشوری ، خوش آن که با دوست، حشر علی الدوام دارد. حبیبا همت بلند دار و از کمال اخلاص:

دوست بگو دوست بگو دوست دوست

تا نگری هر چه بود اوست اوست

منبع : رساله شریف صراط سلوک

#حضرت_علامه_حسن_زاده_آملی

ظهور در کلام امام حسین (علیه‌السلام)

ظهور در کلام امام حسین (علیه‌السلام)

امام حسین علیه‌السلام:

لَوْ لَمْ یَبْقَ مِنَ الدُّنْیا إلاّ یَوْمٌ واحِدٌ لَطَوَّلَ اللّه ُعَزَّوَجَلَّ ذلِکَ الْیَوْمَ حَتّى یَخْرُجَ رَجُلٌ مِنْ وُلْدى، فَیَمْلَأُها عَدْلاً وَ قِسْطاً کَما مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً، کَذلِکَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللّه ِصلی الله علیه و آله یَقُول

 اگر از دنیا بجز یک روز باقى نمانده باشد، خـداوند آن روز را طـولانى خواهـد کـرد تا اینکه مردى از خاندان من ظهور کند و دنـیا را پـر از عـدل و داد کند، همانگونه که از ظلم و ستم پر شده است؛ از رسول خدا صلی الله علیه و آله چنین شنیدم.

بحارالأنوار، ج ۵۱، ص ۱۳۳

امامی داریم که هم جمال دارد در حداعلای آن و هم کمال در غایت آن ، هم صورت زیبا و نورانی دارد و

امامی داریم که هم جمال دارد در حداعلای آن و هم کمال در غایت آن ، هم صورت زیبا و نورانی دارد و هم سیرت پر بار و نورانی، هم دست خدمت و مهربانی بر خلق دارد و هم ایمان عمیق و سرشار از معنویت به سر منشأ معدن عظمت؛ خدای جلیل و جمیل. آنچه پیش رو دارید، نگاهی است به گوشه هایی از زیباییهای ظاهری حضرت مهدی علیه السلام

زیبا روی نورانی

پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله  او را مظهر زیبائی اهل بهشت میداند: «اَلْمَهْدِیُّ طَاوُوسُ اَهْلِ الْجَنَّةِ عَلَیْهِ جَلَابِیبُ النُّورِ؛ (1)

مهدی طاووس(زیبائی و جمال) اهل بهشت است که جامه هایی از نور او را در بر گرفته است.»

در باره چهره آن حضرت، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «اَلْمَهْدِیُّ مِنْ وُلْدِی وَجْهُهُ کَالْقَمَرِ الدُّرِّیِّ؛ (2)

مهدی از نسل من است. سیمایش چون ماه تابان است »

و امیرمؤمنان علی علیه السلام فرمود: «حَسَنُ الْوَجْهِ حَسَنُ الشَّعْرِ یَسِیلُ شَعْرُهُ عَلَی مِنْکَبیْهِ وَ نُورُ وَجْهِهِ یَعْلُو سَوَادَ لِحْیَتِهِ؛ (3)

 زیبا چهره و زیبا موی است و موی او بر شانه هایش فرو ریخته و درخشندگی چهره اش بر سیاهی محاسنش غلبه می کند.»

خال زیبای صورت

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «اَکْحَلُ الْعَیْنَیْنِ کَثُّ اللِّحْیَةِ عَلَی خَدِّهِ الْاَیْمَنِ خَالٌ

(4) دیدگان مبارکش سرمه کشیده، محاسن مبارکش پرمو و بر گونه راست او یک خال است.»

و امام علی علیه السلام فرمود: «مهدی دیدگانی مشکی، موهایی پر پشت، چهره ای چون ماه تابان، پیشانی باز و درخشان، خالی بر گونه راست دارد.» (5)

قامت موزون

امام صادق علیه السلام در این باره فرمود: «لَیْسَ بِالطَّوِیلِ الشَّامِخِ وَ لَا بِالْقَصِیرِ اللَّازِقِ بَلْ مَرْبُوعُ الْقَامَةِ مُدَوَّرُ الْهَامَةِ وَاسِعُ الصَّدْرِ صَلْتُ الْجَبِینِ مَقْرُونُ الْحَاجِبَینِ عَلَی خَدِّهِ الْاَیْمَنِ خَالٌ کَاَنَّهُ فُتَاتُ الْمِسْکِ عَلَی رَضْراضَةِ الْعَنْبَرِ؛ (6)

دراز قامتِ بلند و کوتاه قامت چسبیده [به زمین] نیست، بلکه میان قامت است، سیمایی گرد، سینه ای فراخ، پیشانی ای باز و ابروانی به هم رسیده دارد و خالی بر گونه راست اوست چون دانه مشک که بر قطعه عنبر متراکم ساییده شده است.»

چهره جوان و تغییر ناپذیر

امام صادق علیه السلام فرمود: «اِنَّهُ مِنْ اَعْظَمِ الْبَلِیَّةِ اَنْ یَخْرُجَ اِلَیْهِمْ صَاحِبُهُمْ شَاباًّ وَ هُمْ یَحْسَبُونَهُ شَیْخا کَبِیرا؛ (7)

از امتحانات بزرگ [خداوندی] است که صاحبشان به صورت جوانی ظاهر می شود، در حالی که آنها او را پیری کهنسال تصور می کنند.»و در حدیث دیگر فرمود: «در صاحب الزمان نشانی از حضرت یونس هست و آن اینکه بعد از غیبتش، به صورت جوانی ظاهر می شود.» (8)

قدرت بدنی

در این باره امام صادق علیه السلام فرمود:

«اِنَّ الْقَائِمَ اِذَا خَرَجَ کَانَ فِی سِنِّ الشُّیُوخِ وَ مَنْظَرِ الشَّبَابِ قَوِیاًّ فِی بَدَنِهِ لَوْ مَدَّ یَدَهُ اِلَی اَعْظَمِ شَجَرَةٍ عَلَی وَجْهِ الْاَرْضِ لَقَلَعَهَا وَلَوْ صَاحَ بِالْجِبَالِ تَدَکْدَکَتْ صُخُورُهَا لَا یَضَعُ یَدَهُ عَلَی عَبْدٍ اِلَّا صَارَ قَلْبُهُ کَزُبُرِ الْحَدِیدِ؛ (9)

قائم(علیه السلام) هنگامی که ظهور می کند، در سن کهولت خواهد بود، ولی با سیمای جوانی و نیروی بدنی قوی که اگر دستش را به سوی قوی ترین درخت روی زمین بکشد، از ریشه بر می کند و اگر بر کوهها بانگ بزند، سنگهایش فرو ریزد. دستش را بر هیچ بنده ای نمی گذارد، جز آنکه قلبش چون قطعه آهن محکم و استوار می گردد.»

از این روایت، ولایت تکوینی حضرت بر جهان هستی فهمیده میشود.

بوی خوش

امام رضا علیه السلام فرمود: «وَ تَکُونُ رایِحَتُهُ اَطْیَبَ مِنْ رَایِحَةِ الْمِسْکِ؛ (10)

بوی خوش او از بوی خوش مشک معطرتر است.»

اللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

1.مکیال المکارم، ج1، ص 67.

2. مکیال المکارم، ص 67.

3. بحارالانوار، محمد باقر مجلسی،  ج 51، ص 36

4. منتخب الاثر، ص 166.

5. منتخب الاثر، ص 186.

6. بحارالانوار، ج 51، ص 3 و 19،

7. منتخب الاثر، ص 258.

8. بحارالانوار، ج 52، ص 287

9.منتخب الاثر، ص 221

 10.إلزام الناصب، ص9

منتظر فرج باشید و ناامید نشوید.

منتظر فرج باشید و ناامید نشوید.

امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند:

انْتَظَرُوا الْفَرَجَ وَ لَا تَیْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ فَإِنَّ أَحَبَّ الْأَعْمَالِ إِلَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ انْتِظَارُ الْفَرَجِ. وَ قَالَ علیه السلام: مُزَاوَلَةُ قَلْعِ الْجِبَالِ أَیْسَرُ مِنْ مُزَاوَلَةِ مُلْکٍ مُؤَجَّلٍ وَ اسْتَعِینُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ یُورِثُها مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ لَا تُعَاجِلُوا الْأَمْرَ قَبْلَ بُلُوغِهِ فَتَنْدَمُوا وَ لَا یَطُولَنَّ عَلَیْکُمُ الْأَمَدُ فَتَقْسُوَ قُلُوبُکُمْ. وَ قَالَ علیه السلام: الْآخِذُ بِأَمْرِنَا مَعَنَا غَداً فِی حَظِیرَةِ الْقُدْسِ وَ الْمُنْتَظِرُ لِأَمْرِنَا کَالْمُتَشَحِّطِ بِدَمِهِ فِی سَبِیلِ اللَّهِ.

منتظر فرج آل محمد(ص) باشید و از رحمت خداوند نومید مشوید، چرا که همانا بهترین اعمال در نزد خداوند عزّوجلّ، انتظار فرج است.

و هم فرمودند: تلاش و ممارست برای کندن کوه‌ها، آسان تر از تلاش برای بدست آوردن فرمانروایی و حکومتی است که وقتش هنوز باقی است.

از خداوند یارى بجویید و صبر و مقاومت کنید، چرا که زمین از آنِ خداوند است که آن را به هر یک از بندگانش که بخواهد به ارث مى‌گذارد و عاقبت به نفع پرهیزکاران است.(سلطنت و شوکت ابدی در نهایت به پرهیزگاران می رسد و آنها دولت و حاکمیت مستقر و لا زوال پیدا میکنند)

برای دمیدن ظهور قبل از رسیدن به زمان خودش؛ عجول و شتاب زده نباشید که پشیمان می‌شوید و مبادا زمان به ضرر شما طولانی شود که آنگاه قلبهایتان، قساوت پیدا میکند(چه بسا منظور این است که با اعمال صالح تعجیل در فرج را از خداوند بخواهید تا مبادا بخاطر طولانی شدن غیبت بواسطه اعمالتان، باعث قساوت قلوبتان بشوید و شاید منظور حضرت این باشد که اگر در مهلتی که خداوند با عقب انداختن عقوبت گناهانتان میدهد؛ توبه نکنید هر چه آن مهلت به درازا بکشد، بیشتر باعث قساوت قلبتان میشود)

و فرمود: کسی که پذیرای امر ماست فردا در حظیرة القدس (وادی مقدس بهشت) با ما خواهد بود، و کسی که منتظر امر ماست، همچون کسی است که در راه خدا در خون خود غلتیده باشد.

خصال شیخ صدوق ص ۶۱۶

نکته ای که در این حدیث است و باید در آن دقت وافر شود این است که مومن در عین حالی که نباید شتاب زدگی در انتظار فرج داشته باشد از همان طرف نباید بی خیال امر فرج باشد و تعجیل در ظهور را از خداوند درخواست نکند. فرض کنید صاحب باغی به شما بگوید این درختی که میوه میدهد را آبیاری کنید منتها باید صد روز صبر کنی تا میوه آن برسد لذا قبل از رسیدن به زمان خود مبادا عجول شوی و این میوه را بچینی که کال و نارس است و بهره ی خود را زائل میکنی.اما بعد از صد روز میتوانی این میوه را بچینی و اگر نچینی این میوه تا بیست روز بعد هم سالم باقی میماند ولی دیگر تو نسبت به آن دیگر بهره ای نداری و یا اگر بهره ای هم داشته باشی بی جهت بیست روز خود را از فیض خوردن آن محروم نمودی و خود را به مشقت انداختی.لذا با این تشبیه میشود گقت فرد عجول، ظهور را قبل از رسیدن به مرحله بالفعل آن میخواهد ولی فردی که تعجیل ظهور را میخواهد در حقیقت از خداوند میخواهد هر وقت زمان ظهور رسید این شایستگی را مردم جهان داشته باشند تا مثلا صد روز به صد و بیست روز منتهی نشود در حالی  که ظهور در همان صد روز اگر مردم جهان قابلیت داشته باشند میتواند رقم خورد.

اللّـهُمَّ اَرِنیِ الطَّلْعَةَ الرَّشیدَةَ، وَ الْغُرَّةَ الْحَمیدَةَ

سیمای"مهدی موعود" علیه السلام در قرآن

سیمای"مهدی موعود" علیه السلام در قرآن

سوره حدید آیه17: إعلَموا أنَّ اللّهَ یُحیِی الأرضَ بَعدَ مَوْتِها.

بدانید که البته خداوند، زمین را پس از مردن آن زنده خواهد کرد…

راوی می گوید: امام باقرالعلوم سلام الله علیه درباره این آیه شریفه فرمودند: یَعنی بِمَوتِها کُفرَ أهلِها وَ الکافِرُ مَیِّتٌ، فَیُحییها اللّهُ بِالقائِمِ فَیَعدِلُ فیها فَیُحیی الأرضَ وَ یُحیی أهلَها بَعدَ مَوْتِهِم.

منظور از مردنِ زمین، کفر ورزیدن اهل آن است و کافر مرده است، پس خداوند آن را به (ظهور) حضرت قائم (علیه السلام) زنده خواهد کرد که در زمین عدالت می نماید پس زمین را زنده می سازد و اهل آن را پس از مرگشان زنده می نماید.

تأویل الآیات الظاهرة، ص۶۶۳