مولای من! هر چقدر زندگی‌ام را زیر و رو می‌کنـم،

مولای من!

هر چقدر زندگی‌ام را زیر و رو می‌کنـم، نبود لحظه‌ای که به واسطه شما نجات نیافته باشـم...

هـرچه خیر در زندگی‌ام دیدم از جانب تو و هر چـه شر، از من دور شد برای نگاه‌ها و الطاف تو بود...

تو خود نیز اذعان داشتی:

"به درستی که من سبب آسایش و امنیّت برای موجودات زمینی هستم، همان‌طوری که ستاره‌ها برای اهل آسمان، امان هستند."

گاهی وقت‌ها که دلم می‌گیرد و دنیا برایم تنگ می‌شود، یاد این جمله می‌افتم که نوشته بود:

و گمان می‌کنی که پایان است سپس او همه چیز را درست می‌کند...

مولای من آسایش، امان و تمامی گره‌های کور زندگی‌ام به دست توست...

زودتر بیا...❤️