حضرت حجت بن الحسن علیه السلام فرمودند:
هر زمان حضرت زکریّا علیه السلام یادى از اسامى : (پنج تن علیهم السلام) مى کرد، هر نوع مشکل وناراحتى که داشت ، حلّ و بر طرف مى گردید.امّا هرگاه نام حسین علیه السلام بر زبان جارى مى نمود و به یاد آن حضرت مى افتاد، غم و اندوه فراوانى بر او عارض مى شد؛ و افسرده خاطر مى گردید.پس روزى اظهار داشت :خداوندا! علّت چیست که هر موقع چهار نفر اوّل را یادآور مى شوم ، دلم آرام مى گیرد؛ و چون پنجمین نفر را یاد مى کنم محزون گردیده و در چشمانم اشک حلقه مى زند؟!خداوند متعال کهیعص را در جواب حضرت زکریّا علیه السلام برایش فرستاد؛وتمامى اخبار و جریاناتى را که بر امام حسین علیه السلام مقدّر شده بود، به وسیله آن رموز کلّى برایش بیان نمود:(کاف ) یعنى ؛ کربلاء و حوادث آن ، (هاء) اشاره به هلاکت و شهادت اهل بیت سلام اللّه علیهم ، (یاء) یزید بن معاویه است که بر امام حسین علیه السلام ظلم نمود، (عین)اشاره به عطش و تشنگى آن حضرت و اصحاب مى باشد؛ و(صاد)صبر و استقامت آن حضرت خواهد بود...
(إکمال الدّین : ص ۴۵۲، ح ۲۱)و...