آدمها ذرّه ذرّه محو میشوند.
آرام ... بی صدا ... و تدریجی!
همان آدمهایی که هر از گاهی پیغام کوچکی برایت میفرستند، بی هیچ انتظار جوابی، فقط برایِ آنکه بگویند هنوز هستند.
برای آنکه بگویند هنوز هستی و هنوز برای آنها مهم ترینی...همان آدمهایی که روزِ تولد تو یادشان نمیرود.
همانهایی که فراموش میکنند که تو هر روز خدا آنها را فراموش کرده ای.
همانهایی که برایت بهترین آرزوها را دارند و میدانند در آرزوهای بزرگِ تو کوچکترین جایی ندارند...
همان آدمهایی که همین گوشه کنارها هستند برای وقتی که دل تو پر درد میشود و چشمان تو پر اشک. که ناگهان از هیچ کجا پیدایشان میشود، در آغوشت میگیرند و میگذراند غمِ دنیا را رویِ شانههایشان خالی کنی.
همانهایی که لحظهای پس از آرامشت، در هیچ کجای دنیای تو گم میشوند و تو هرگز نمیبینی، سینه ی سنگین از غمِ دنیا را با خود به کجا میبرند...
همان آدمهایی که آنقدر در ندیدنشان غرق شدهای که نابود شدن لحظههایشان را و لحظه لحظه نابود شدنشان را در کنار خودت نمیبینی.
همانهایی که در خاموشیِ غم انگیز خود، از صمیمِ قلب به جایِ چشمان تو میگریند، روزی که بفهمی چقدر برای همه چیز دیر شده است.
نیکی فیروزکوهی
مهم نیست که دلت چند تا زمستونِ سرد
و یخبندون رو به چشم دیده باشه
مهم اینه آدمی رو پیدا کنی که بعد از اون
همه زمستون بیادُ بهاره زندگیت شه
و به زندگیت رنگُ لعاب بده
اصلا بشه خود رنگِ زندگیت همون رنگی که
اگه نباشه کلِ زندگیت دل مرده شه
همونی که تورو همونطور که هستی بخواد
مهم نیست تو چجوری باشی
اما اون بازم تورو بخواد
یه گوش باشه برای شنیدنه دردای بی درمونت
همونی که جلوی تو بی شیله پیله باشهُ خودش باشه
همونی که با دستای گرمش سرمای دلتو آب کنه
و بشه تکیه گاه زندگیت، بشه همون آدمه امنِ زندگیت
پیدا کردنه همچین آدمی دقیقا خود خود معجزست
فاصله ما تا امام زمان(عج) چقدر است؟
آیا تا به حال به این موضوع فکر کرده اید که "چه چیزی میان ما و مولایمان امام زمان (ارواحنافداه) فاصله انداخته است ؟
آیا فاصله ما با امام زمان , یک فاصله مکانی است؟ 100 متر, 100 کیلومتر یا ..
و یا فاصله ما با ظهور ایشان یک فاصله زمانی است؟ 1 هفته, 1 سال, 100 سال یا ...
براستی فاصله میان ما و امام زمان مکانی است یا زمانی یا چیز دیگر؟
ما باید به سمت مولایمان حرکت کنیم ما باید در جهت ظهور مولایمان گام برداریم, ما از ابتدا برای همین به دنیا آورده شدهایم, ما پیش از آن، با اهل بیت (علیهم سلام) عهد بستهایم و این وظیفه ماست. ما باید تمام تلاشمان را در این راستا قرار دهیم
اما اگر ندانیم که چه چیزی میان ما و مولایمان مانع است، چگونه میخواهیم به سمت ایشان و ظهور ایشان حرکت کنیم ؟
اصلاً حرکت یعنی چه؟ و سمت و سوی حرکت، در عمل چگونه است.
آیا حرکت به سمت ظهور یعنی اینکه، بلند شویم، از شهر و دیار خود خارج شویم و در کوه و صحرا به دنبال امام زمان (ارواحنافداه) بگردیم؟
یا اینکه به جمکران برویم و در آنجا به دنبال امام بگردیم؟ و یا اینکه به مکه برویم و در آنجا مقیم شویم تا در صبح ظهور اولین بیعت کننده باشیم؟ و یا ...
آیا حرکت بدین معناست؟یا معنای دیگری دارد؟
با توجه به آیات و روایات و نوع رفتار تمام بشریت در طول تاریخ با حجت های الهی در مییابیم که فاصله ما با ظهور و با مولایمان مهدی (ارواحنافداه) ، نه یک فاصله مکانی است و نه یک فاصله زمانی، بلکه فاصله ما، "فاصله صفاتی" است.
آن چیزی که میان ما و امام زمانمان فاصله انداخته است نوع صفات ماست. نوع اخلاق و تقوای ماست که میان ما و امام مانع شده است! نوع رفتار ماست که (چه بسا دائماً) فاصله ما را با امام بیشتر میکند!
حال حرکت ما باید چگونه باشد؟
ما باید حرکت به سمت ظهور و به سمت امام زمان ارواحنا فداه را با اصلاح خود آغاز کنیم. با اصلاح صفات خود، با اصلاح اخلاق خود، با اصلاح رفتار خود (که بر اساس صفات انسان روی میدهد) و تا خود را اصلاح نکنیم، قطعاً نمیتوانیم دیگران را نیز حرکت دهیم..
و به هر میزان که در این مسیر گام برمیداریم، بدانیم که داریم به مولایمان مهدی (ارواحنافداه) نزدیک میشویم هر چند که جسم ایشان را نبینیم. ندیدن جسم مبارک ایشان نباید بهانه حرکت نکردن ما شود .ما باید واجد اخلاق مهدوی شویم تا إن شاءالله لایق همنشینی با ایشان در بعد از ظهور شویم.
باید که جمله جان شویم تا لایق جانان شویم..
با چه انگیزهای منتظر ظهوریم؟
آیت الله مصباح یزدی(ره):
ما باید به درون خویش بنگریم که با چه انگیزه اى منتظر ظهور امام عصر علیه السلام هستیم؟
1 آیا نان صلواتى مىخواهیم؟
2یا از ظلم ستمگران به تنگ آمده ایم؟
3 آیا انجام وظایف دینى بر دوش ما سنگینى مىکند؟
4 یا چون اسلام و مسلمانان در خطر قرار گرفتهاند در انتظار فرج ایم؟
باید بیندیشیم و ببینیم که انگیزه واقعى ما از انتظار، کدامیک از اینهاست؟
اگر انگیزه ما یکى از سه مورد اول باشد، در واقع، دل ما به حال خودمان سوخته است، نه دیگران!
در واقع، ما انتظار راحتى خود را مىکشیم، نه ظهور حضرت حجّت(عج) را! اگر کس دیگرى، غیر از امام عصر(عج) ، خواسته هاى ما را تأمین کند، ما مرید و علاقه مند به او خواهیم شد. بنابراین، امام زمان و ظهور ایشان براى ما موضوعیتى نخواهد داشت و مقصود اصلى تأمین راحتى خودمان است، نه چیز دیگر.
انتظارى که ناشى از راحت طلبى و تنبلى باشد، چه ارزشى دارد؟...
انتظارى واقعى و با ارزش است که انسان براى پیروزى و عظمت اسلام و گسترش آن در انتظار فرج باشد و ظهور حضرت مهدى(عج) را بخواهد. این انتظار باارزش و انتظارى واقعى است و روایات بر ارزش والاى آن دلالت دارد.
اگرچه در سایه حکومت و انقلاب جهانى حضرت حجت(عج) امنیت و آسایش و وفور نعمت و نابودى ظلم و ظالمان و از بین رفتن فقر و بدبختى حاصل مىشود، لکن اینها نباید انگیره اصلى مؤمن براى انتظار فرج آن حضرت باشد.
بر درگاه دوست،ص ۱۴۳
پرسش و پاسخ مهدوی (۲)
سوال: آیا دعای «الهی عظم البلاء و برح الخفاء» را در قنوت می توان خواند؟
پاسخ:
مقام معظم رهبری: خواندن دعای مذکور تا جایی که مخاطب خداست اشکال ندارد ولی مابقی که مخاطب غیر خدا می باشد جایز نیست و باعث بطلان نماز می شود. [1]
آیت الله مکارم: احتیاط آن است که ترک شود. [2]
آیت الله فاضل: خواندن دعای الهی عظم البلاء از جهت آنکه در آخر دعا اشاره به پیامبر اسلام و امام علی دارد و خطاب به خداوند نیست جایز نیست.
البته دعاهایی که ذکر خداوند و خطاب به خداوند باشد در قنوت صحیح است. [3]
آیت الله شبیری زنجانی: خواندن آن بخش از این دعا که خطاب به امیر المؤمنین و امام زمان صلوات الله علیهما است، در نماز جایز نیست و موجب بطلان نماز است. [4]
منابع:
[1]. استفتاء اینترنتی پایگاه اطلاع رسانی آیت الله خامنه ای، شماره استفتاء: bkPgjw9zcqo.
[2]. استفتاء اینترنتی پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله مکارم، کد رهگیری: 9510180154.
[3]. استفتاء اینترنتی پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله فاضل لنکرانی، کد رهگیری: 9503105.
[4]. استفتاء اینترنتی پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله شبیری زنجانی، شماره سوال: 37314
#پرسش_و_پاسخ_مهدوی