برشی از کتاب: گرفتارى هاى اهل کوفه، به خاطر بى‌وفایى به اهل بیت علیهم‌السلام:

برشی از کتاب:

گرفتارى هاى اهل کوفه، به خاطر بى‌وفایى به اهل بیت علیهم‌السلام:

اگر اهل کوفه، از این صفت دیرینه خویش دست بر مى‌داشتند و به امام حسن (علیه‌السلام) که همگى بامیل و رغبت با او بیعت کرده بودند، وفادار مى‌شدند، هرآینه همین امام نیز چون پدرش بر معاویه مى‌تاخت و روز روشن را بر وى تاریک مى‌ساخت. ولى با کدام لشکر و…؟! رؤساى لشکر، از معاویه پولهایى گرفتند و با او زد و بندهایى کردند، و حتّى حاضر شدند که امام حسن(علیه‌السلام) را به او تحویل دهند، و هر عشیره و قبیله‌اى هم از رئیس خود اطاعت مى‌کند نه از امام. بنابراین، امام (علیه‌السلام) چگونه مى‌توانست با معاویه بجنگد؟ اگر مى‌جنگید، منجر به نابودى او و اهل بیت و چند نفرى که از شیعیان واقعى بودند، مى‌شد و این، نهایت آرزوى معاویه بود. اهل کوفه، بى‌وفایى خود را مجدّدآ ثابت کردند و به همین خاطر امام (علیه‌السلام) با معاویه صلح کرد و شرایطى را به میان آورد. آنگاه از کوفه و اهلش دست شست و روى گرداند و همان گوشه حجاز (مدینه) را اختیار فرمود. پس امام حسن (علیه‌السلام) به سبب رفتار گذشته آنان با پدرش و خودش، از آنان چشم پوشید و رفت. اهل کوفه، با از دست دادن اهل بیت پیغمبر اکرم (صلی‌اله‌علیه‌وآله) گرفتار سختى ها، شکنجه‌ها و ظلم هاى عمّال معاویه شدند و به راستى که همه چیز را از دست دادند و این، نتیجه رفتار آنان با امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) و ناله و نفرین هاى آن امام مظلوم است. باید به جاى آن سرور، «مغیره بن شعبه» و «زیاد بن ابیه» بالاى منبر روند، و آن‌ها را ارشاد و هدایت نمایند و با تازیانه و شمشیر خود ادب کنند.

تاریخ سیدالشهدا(ع)

نوشته عباس صفایی حائری

معرفی_کتاب_ویژه_محرم

لینک خرید: yon.ir/VuUD8

 مسجد مقدس جمکران:

Jamkaran_ir